به شدت عصبانییم

گل بودم به سبزه هم اراسته شدم!

معمولا از بس غرق افکار خودم هستم که خیلی توجهی به دور وبرم ندارم واگه از اطرافیانی که در راس افکارم نیستند دلخور بشم مدت زمان کوتاهیه وبعد فراموش میکنم و به رابطه عادیم با اونها ادامه میدم.

به سلامتی از وقتی جو گیر شدم که درس بخونم ودر دقیقه نود به این خیل عظیم داوطلبان امتحان دستیاری بپیوندم شروع کردم به نبش قبر گدشته!! که چرا فلانی چنین کرد واون یکی چنان کرد.چرا چواب اینو ندادم چرا جواب اونو دادم ..چرا ۳سال پیش خواهرم به حرف من گوش نکرد وبا فرد  نا متناسب مورد علاقش ازدواج کرد و..........................!

خلاصه افکارم مغشوش شده و مانع تمرکزم واسه درس خوندن در دقیقه نوده!!

پ.ن: وشایان توجه اینکه خیالات برم داشته که امسال رادیولوژی قبول میشم